تهدید رییس تشکیلات خودگردان برای رو کردن پرونده فعالیت‌های اقتصادی وی و خانواده‌ او، نشان از فشارهای لابی صهیونیسم برای ممانعت از طرح موضوع تشکیل کشور مستقل فلسطینی در مجمع عمومی سازمان ملل و آخرین تلاش‌های غول‌های رسانه‌ای در خدمت این رژیم دارد. به گزارش حیات، نگرانی‌های رژیم صهیونیستی و حامیان غربی آن درباره طرح موضوع تشکیل کشور مستقل فلسطینی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد آنچنان بالا گرفته است که بازی با پرونده‌های اقتصادی مقام‌های فلسطینی حاضر در این مجمع را به عنوان آخرین تیرهای ترکش خود لحاظ کرده‌اند. بیست و نهم شهریورماه تارنمای شبکه تلویزیونی الجزیره ، به تهدید نمایندگان کنگره آمریکا مبنی بر رو کردن پرونده مالی محمود عباس ریییس تشکیلات خودگردان فلسطین، و افشای فعالیت‌های اقتصادی او و دو فرزندش اشاره کرد. با این حال، عباس به روزنامه فرامنطقه‌ای الشرق الاوسط در این زمینه گفت: من آنان را به زورآزمایی می‌طلبم. اگر می‌توانند ثابت کنند من یک پنی غیرقانونی به دست آورده‌ام؛ پسرانم طارق و یاسر نیز همینطور. عباس اضافه کرد: یاسر در قطر مشغول کار است و طارق در یک شرکت تبلیغاتی فعالیت می کند. رییس تشکیلات خودگردان فلسطین همچنین گفت: پرونده مالی تشکیلات خودگردان پاک‌ترین پرونده میان دولت‌های منطقه خاورمیانه و شمال آفریقاست. ما در تشکیلات سه هیات نظارت بر امور مالی داریم که اجازه هیچ گونه سوء‌استفاده مالی را نمی‌دهد. فارغ از پاسخ‌های عباس به این ادعا، زمان طرح این موضوع آن هم در سطح رسانه‌هایی که این روزها تکاپوی موافقان و مخالفان تشکیل کشور مستقل فلسطینی در صحن سازمان ملل متحد را با حساسیت دنبال می‌کنند،‌ هیچ هدفی جز حاشیه‌سازی نخواهد داشت. البته از آن مهمتر، تاثیر این حاشیه‌ها و شبهه‌افکنی‌ها بر اراده گروه فلسطینی حاضر در سازمان ملل است. به هر حال، موضوع به رسمیت شناخته شدن کشور مستقل فلسطینی از سوی سازمان ملل متحد، مشروعیت لازم را به گروه‌های فلسطینی خواهد داد تا علاوه بر عضویت در بخش‌های جنبی سازمان ملل متحد و بهره‌گیری از امکانات موجود در این سازمان، پرونده‌های حقوقی سال‌ها اشغال و جنایات ضدبشری را به مراجع بین‌المللی ارجاع دهند. گرچه رژیم صهیونیستی بارها ثابت کرده طمع زیاده‌طلبی‌های آن، جایی برای توجه کردن به هیچکدام از قراردادهای بین‌المللی و منطقه‌ای باقی نگذاشته است، اما وضع موجود را باز شدن مسیری جدید پیش روی فلسطینیانی می‌داند که بیش از 6 دهه زیر غبار خون و آتش ناشی از بازی‌های این رژیم با سلاح‌های کشتار جمعی خود، مقاومت کرده‌اند. از این روست که واژه‌ای با عنوان سونامی سپتامبر از دهان مقام‌های رژیم صهیونیستی پرید تا عمق نگرانی‌های آنان را توصیف کرده و به نمایش بگذارد. از حدود 9 ماه پیش تاکنون، ‌اقدام‌های مختلف اشغالگران قدس برای اعزام نمایندگانی به کشورهای دیگر در جهت جلب نظر مخالف آنان به این طرح آغاز شد. زنگ‌های تلفن در اتاق‌های فکر صهیونیستی در گوشه گوشه دنیا به صدا درآمد و تمام قدرت و پول این رژیم در لابی‌های گوناگون بار دیگر مورد ارزیابی قرار گرفت. پروازها از تل‌آویو به واشنگتن و برعکس افزایش یافت. حتی تعدادی از نمایندگان کنگره آمریکا برای گذراندن تعطیلات خود به اراضی اشغالی آمدند و روی خاک‌هایی سرخ‌رنگ از خون کودکان فلسطینی، برای سلامت جلادان، باده نوشیدند. کم‌کم به دنبال به ثمر نشستن بهار عربی در کشورهای حوزه منا (خاورمیانه و شمال آفریقا) نمایندگانی از اروپا، دل‌نگران از آنچه برای متحدان سنتی نوزاد نامشروع خود پیش آمده، راهی این کشورها شدند و نتیجه مذاکرات و برداشت‌های خود را به تل‌آویو بردند.موافقت حدود 130 کشور جهان با پیشنهاد طرح تشکیل دولت مستقل فلسطینی در کنار مذاکرات آشتی میان جنبش مقاومت اسلامی فلسطین(حماس) و جنبش (میهنی) آزادیبخش فلسطین (فتح)، زنگ‌های خطر بلندتر را بیخ گوش رژیم صهیونیستی به صدا در آورده است. طبیعی است که در این شرایط درخواست‌ها برای دیدار با عباس به عنوان نماینده گروه‌های فلسطینی طرح‌کننده این موضوع از سران قدرت‌های غربی فراتر رفته و حتی بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم صهیونیستی، نیز با وجود سخنان بیست و هفتم شهریورماه خود در جلسه کابینه درباره به شکست انجامیدن تلاش فلسطینیان، دو روز بعد تقاضای مذاکره مستقیم با رییس تشکیلات خودگردان را کرده است. فشارها بر عباس آنچنان بالا گرفته است که وی بیست و هشتم شهریورماه بعد از رسیدن به نیویورک تاکید کرد به دلیل طرح خود برای درخواست عضویت فلسطین در سازمان ملل متحد، زیر فشار جهانی قرار دارد. به گزارش خبرگزاری فرانسه، وی تصریح کرد: بعد از تلاش برای به دست آوردن عضویت کامل فلسطین بر اساس مرزهای سال 1967 میلادی در سازمان ملل متحد از طریق شورای امنیت، مردم و حاکمان فلسطین دوران بسیار دشواری را سپری خواهند کرد. با اینکه عباس گفت تلاش‌های ما بر روی درخواست عضویت از سازمان ملل متحد متمرکز است و در مورد پیشنهادهای دیگر مذاکره نخواهیم کرد ، اما افزودن این جمله که ما به دلیل شکست خوردن مذاکرات مستقیم و غیرمستقیم به خاطر لجبازی اسراییل، تصمیم گرفتیم به سازمان ملل مراجعه کنیم ، کورسوهای امیدی را در دل هم‌پیمانان رژیم صهیونیستی ایجاد کرد تا شاید با وعده آغاز دوباره این مذاکرات، مانع طرح اصل موضوع شوند. با این حال، به نظر می‌رسد اشغالگران قدس و هواداران غربی آن، طرح موضوع‌های حاشیه‌ای را به عنوان یکی از ابزارهای جنگ روانی و رسانه‌ای خود در دست دارند تا علاوه بر تضعیف روحیه طرف فلسطینی و به هراس انداختن او از پرونده‌سازی‌های احتمالی‌، فضای اعتماد سایر گروه‌های فلسطینی و موافقان این طرح را به عباس مه‌آلود کنند. بنابراین بخشی از فشارهای موجود روی محمود عباس، ناشی از نگاه‌های منتظر مردم فلسطین و هواداران جهانی آنان به وی است تا هر گونه ثبات قدم یا تزلزل احتمالی او را در تاریخ این سرزمین حک کنند. به هر روی، رژیم صهیونیستی و هم‌پیمانان غربی آن، اکنون نقش غریقی را دارند که در امواج سهمگین سونامی سپتامبر، به هر خار و خاشاکی دست می‌اندازند تا شاید راه نجاتی بیابند.